ترنم باران
باتار نازمژه هات یه عمرگیتارمیزنم
نیاباران زمین جای قشنگی نیست....................... من ازاهل زمینم.................خوب میدانم گل درعقدزنبورهست...................... ولی سودای بلبل دارد..................وپروانه راهم دوست دارد................... نیاباران......نیا...................زمین جای قشنگی نیست.................... که داده ات نعمت است...................ونداده ات حکمت........................ وگرفته ات امتحان است.................................................. شادی راهدیه بده حتی به کسانیکه ......................آنرا ازتوگرفتند................. عشق بورزبه آنهاکه .....................دلت راشکستند..................................... دعاکن برای آنهاییکه................نفرینت کردند.................................... درخت باش برتبرغمها............................ بهارشووبخندکه..............................خداهنوز آن بالاباماست........................... واژه های هرکلام بی ریایم...............................مال تو.................... هدیه ای قابل ندارم............تاکه تقدیمت کنم.................................... هدیه ناقابل من...............................چشمهایم...............مال تو......................... خواب دیدم هرصبح می آیی........درکوچه عطر میپاشی...................... تکه های ریخته ی ماه را..........لبخند کودکان و.....ذره های تنهاییم را..... جمع که نه..................باخود میبری................. خواب دیدم............هر صبح سفید پوش می آیی......وکوچه رایاس ها قرق میکنند........ وب یادم نمی آید.....شایدباپیراهن یاس ها می آیی.................................. که من کوچه راسفید میبینم................................................................. چگونه درجانم فریادمی کشند....که انگارهزارچوپان تنها..... یکباره درنی لبک دمیده اند؟ داس ها...هرقدر برنده تروتیزتر....اما.... این آهنگ ها.خاطره ها....هیچ گاه درمن درونمی شوند حتی اگر.....یادتووعطرتورا...... بادها....نسیم هاباخودبرده باشند!«»«»» نام توارتفاع لحظه ها را.................تا همیشه شرمسارمیکند............. وبالاترازهربلندایی پرواز..................... نام تو جهان بی ترانه رامچاله میکند....................... یادتو تنفس نگاه است....................درسحرگاه بیقراری........درغروبگاه چشم انتظاری یادتو برفرازآسمان................ستاره میشودتاب میخورد.....ماه میشودمیبارد........ نام تو قاب کوچکی ست زینت تمام کوچه ها............آویخته ازسقف آسمان..... من وتو..............درخت وبارون.............................. من باهارم توزمین من زمینم تودرخت من درختم توباهار......................... نازانگشتای بارون توباغم میکنه..............میون جنگلاتاقم میکنه................ توبزرگی مث شب................اگه مهتاب باشه یانه؟....توبزرگی مث شب............ خودمهتابی تواصلا...خودمهتابی تو.................. تازه..وقتی بره مهتاب وهنوز........شب تنهاراه دوری رو..بره.. تا..در دروازه ی روز.. مث شب گود وبزرگی............مث شب.... تازه روزم که بیاد....توتمیزی....مث شبنم.............مث صبح................. تومخمل ابری.....تومث ململ مه نازکی......اون ململ مه..... که روعطر علفا..مثل بلاتکلیفی........هاج وواج مونده مردد..... میون موندن ورفتن....میون مرگ وحیات...................
دلتنگتر از همه ی دلتنگی ها
گوشه ای مینشینم
و حسرتها را میشمارم و باختن ها و صدای شکستن را
نمیدانم
من کدامین امید را ناامید کردم و کدام خواهش را نشنیدم
و به کدام دلتنگی خندیدم که چنین دلتنگم !!!
خدایا.................................................................
خدایا.....به داده ونداده وگرفته ات شکر...........................
...
نیمه شبهایم.....سحرهایم.....دعایم ....................مال تو..............................
نام تو..............................
